ေၾကးအိုး ရာဇ၀င္

      ေနကလည္း ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ပူ၏၊ ထိုေနနွင့္ လိုက္ဖက္စြာပင္ လမ္းမ်ားမွာလည္း တံလွ်ပ္မ်ား .... ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္နဲ႔ ေႏြအပူကို အံတုေနသလို၊ ထိုသို႔ ပူျပင္းလွေသာ အခ်ိန္တြင္ကား ေခြးတေကာင္၊ ေၾကာင္တျမီးမွ အျပင္သို႔မထြက္ခ်င္ၾက၊ ဤသုိ႔ျဖင့္ ထိုေနရာ ထိုရြာေလးမွာ တိတ္ဆိတ္မႈ၏ လႊမ္းျခံဳျခင္း ခံထားရသေရာင္ ၊ အမွန္တြင္ကား ..................... အားလံုးမ်က္နွာမေကာင္းၾက ၊ အေၾကာင္းမွာ တရြာလံုးတြင္ အားကိုးေလးစားမႈ အေပါင္းခံယူထိုက္ေသာ ဘၾကီးေတာ္ မွာကိုယ္လက္မသာမယာျဖစ္ကာ အဖ်ားေသြးတိုး ေနေသာေၾကာင့္ ေပတည္း၊ သက္ဆိုင္ရာ၀န္မင္းမ်ားမွာလည္း တေဆာင္၀င္၊ တေဆာင္ထြက္ျဖင့္ အလုပ္မ်ားေနၾကသည္၊ ၀န္မင္းမ်ားအားလံုးက တညီတညြတ္တည္း ဘၾကီးေတာ္ကို အေနာက္တိုင္း ေဆးပညာနွင့္ ကုသမႈ ခံယူေစခ်င္ၾကေသာ္လည္း ဘၾကီးေတာ္မွာ ေခါင္းမာလွစြာျဖင့္ ျငင္းဆံျပီးေနေလ၏ ၊ ၇ြာမွအားကိုးရေသာ သမားေတာ္မွာလည္း ဘၾကီးေတာ္အား အျမန္ကုသနုိင္စြမ္း မရွိ ၊

      ဤသို႔အေျခေနတြင္ ဘၾကီးေတာ္ ဆႏၵကိုျဖည့္ဆည္းေပးရံုမွတပါး အျခားမရွိေတာ့ေပ၊
ဘၾကီးေတာ္မွာကား ခ်ဥ္ျခင္းျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ တုိင္းတပါးတရုတ္ျပည္မွ နာမည္ၾကီးေဆးျမစ္မ်ား၊ သစ္ရြက္သစ္ဖုမ်ားျဖင့္ စီမံခ်က္ျပဳတ္၍ ေၾကးအိုးျဖင့္သာ ေသာက္သံုးရေသာ စြတ္ျပဳတ္ကိုသာ တမ္းတေနေလ၏၊ ဤသို႔ျဖင့္ ၀န္မင္းမ်ား ေခါင္းျခင္းရိုက္ တိုင္ပင္ၾကျပီးသကာလ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ ၂ဘီးတပ္ စီးေတာ္ယဥ္ကို ကြ်မ္းက်င္စြာ ေမာင္းနွင္တတ္ေသာ အတြင္း၀န္ကေလး (သူက အေကာင္နည္းနည္းေသးေတာ့ ၀န္ၾကီးရာထူးမရပါ ) နွင့္ စားေတာ္ကဲ၀န္ၾကီး ေမာင္ေမာင္းတို႔ ၂ ေယာက္အား ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားလွေသာ ျမိဳ႕ဆီသို႔ ေၾကးအိုးအ၀ယ္ေတာ္ လႊတ္လိုက္ေလေတာ့၏ ၊ ၀န္မင္း ၂ ဦးမွာလည္း အမိန္႔ေတာ္ကို ဦးေဆြးဆံေျမ႕ သယ္ပိုးမည္ဟု သစၥာျပဳကာ ျမိဳ႕သို႔အေသာ့နွင့္ေလပါေတာ့တယ္ ( ဦးေဆြးဆံေျမ႕လြန္းလို႔ ၎၀န္ၾကီးတဦးမွာ ဆံပင္မ်ားပင္ေျပာင္ေနေၾကာင္း .. စကားခ်ပ္)

ဆက္ရန္ ။ ။ ......

နည္းနည္းေတာ့ရယ္ပါ ...

ေမးခြန္း
ကေလးတစ္ေယာက္က လမ္းေပၚမွာ ငိုေနသတဲ႕၊
အဲဒါကိုေတြ႕တဲ႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္က " ဘာျဖစ္လို႕ ငိုေနတာလဲ ကေလး "
အိမ္မွာသား ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ ရန္ျဖစ္ေနလို႕ပါတဲ႕ .. ကေလးက
လူၾကီးက " ေၾသာ္ ... မငိုပါနဲ႔ မင္းအိမ္ကို ဦးဦးျပန္လိုက္ပို႔ေပးမယ္၊ မင္းေဖေဖက ဘယ္သူတုန္း " လို႕လဲေမးလိုက္ေရာ ....
သားေဖေဖကလဲ အဲဒါကိုပဲ ေမးေမးျပီး ေမေမ႕ကို ရိုက္ေနတာတဲ႔ ...... ။ ကေလးက

သတိထား
သားငယ္သည္ အေမၿဖစ္သူအား ေရွ႕ကၾကည့္လိုက္ ေနာက္ကၾကည့္လိုက္ ေဘးတိုက္ၾကည့္လိုက္ႏွင့္
အၿပန္ၿပန္္အလွန္လွန္ ၾကည့္သည္ ၊
ၾကာေသာ္ အေမၿဖစ္သူ စိတ္မရွည္ေတာ့သည္ႏွင့္ ၊
" ဟဲ့ ေကာင္ေလး ဘာၿဖစ္လို႕ ငါ့ကိုဒီေလာက္ၾကည့္ေနတာလဲ "
ေဖေဖက အိမ္က အိမ္ေဖာ္ကိုေၿပာတယ္၊
" ငါတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ေနတာ ထိုင္တာ သတိထားရမယ္၊ ငါ့မိန္းမရဲ႕ ေနာက္ေစ့မွာလည္း မ်က္စိပါတယ္ " ဆိုလို႔တဲ့

ခ်က္စားလိုက္ေတာ့မယ္
တစ္ခါက လူသားစားတဲ့ေတာက လူရိုင္းသားအဖဟာ အိမ္မွာခ်က္ဖို႔အသားမရွိေတာ့တာနဲ႔ ျမီဳ႕အစြန္နားအထိတက္လာၾကတယ္ ၊
ေတြ႕တဲ့သူကိုဖမ္းေခၚလာျပီး ခ်က္စားဖို႔ေပါ့ ၊
ဒီလိုနဲ႔လူအရိပ္အေျခေစာင့္ေနတုန္း သူတို႔နားကိုမိန္းမ ပိန္ပိန္တစ္ေယာက္ ျဖတ္လာေတာ့ သားက
" အေဖ ၊ အဲဒီမိန္းမကို ခ်က္စားရေအာင္ ဖမ္းသြားမလား " ဆိုေတာ့ အေဖက " ေနဦး ဒီမိန္းမက ပိန္လြန္းတယ္၊ အရိုးၾကီးပဲ စားလို႔မေကာင္းဘူး " ေနာက္တစ္ေယာက္ ဆက္ေစာင့္ၾကမယ္တဲ့၊
ခနေန မိန္းမ၀၀ တစ္ေယာက္ျဖတ္လာေတာ့ သားက
" ဒီတစ္ေယာက္က ၀၀တုတ္တုတ္ၾကီး စားလို႔ေကာင္းမယ္၊ ဖမ္းသြားရေအာင္ " ဆိုေတာ့ အေဖက
" ဒီတစ္ေယာက္က ၀လြန္းတယ္ အဆီလည္းမ်ားမယ္ စားလို႔ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး " တဲ့ ဒီလိုနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ လွလွပပ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖတ္လာတယ္၊ သားကလည္း " အေဖ ၊ ဒီတစ္ေယာက္ဆို အေနေတာ္ပဲ၊ ပိန္လည္းမပိန္ ၀လည္းမ၀ဘူး ၊ ဖမ္းသြားရေအာင္ " လို႔ေမးတယ္။
အေဖကလည္း " ဟုတ္တယ္၊ ဒီတစ္ေယာက္ကအေတာ္ပဲ။ ဖမ္းသြားရေအာင္၊
အိမ္ေရာက္ရင္ မင္းအေမကိုခ်က္စားၾကတာေပါ့ သားရယ္ " တဲ့ …

ခရီးသည္

ေဟာဒီမွာ
အိပ္မက္ေတြ တနင့္တပိုးနဲ႔
စုန္းစုန္းျမဳပ္ေနသူေပါ့.......

ဟိုးအေဝးႀကီးက လာခဲ့တာပါ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ေလ
လမ္းေတြကမဆံုးေသးဘူး........

မရွိေသးတာေတြ ရွာေဖြဖို႔
သူ စြန္႔ခဲ့တယ္
ရြာကေလးကို
ျပီးေတာ့ ျမိဳ႕ကေလးကို...
ေနာက္...ျမိဳ႕ႀကီးကို....
ေနာက္ထပ္........ေနာက္ထပ္......

အင္း မရွိေသးတာေတြလား
ရခဲ့ပါတယ္......ဒါေပမယ့္
ရွိေနတဲ့အရာေတြ ဆံုး႐ွုံးသြားခဲ့တယ္......

မြန္းက်ပ္တယ္
မြန္းက်ပ္တယ္
ျပန္ေပးပါလား
ဟို အေဝးကြင္းျပင္ထဲက
လရိပ္ျပာရဲ႕ ရင္ေငြ႕လွုံခြင့္
.............................
.............................
ခုေတာ့ မြန္းက်ပ္လိုက္တာ......

တကယ္ေျပာတာပါ
ေဟာဒီ Concrete Jungle ႀကီးထဲ
ဘယ္သူေပ်ာ္ရဲလဲ.....
ေလးျဖဴရဲ႕ အမဲလိုက္အက
ငါတို႔ေတြကေရာ.....ဘာလဲ....

ေဟာဒီသံသရာခရီး
မျပီးဆံုးေသးတဲ့ လမ္းေတြလွမ္းဖို႔
ေနသားတက် မဲ့ေနတဲ့
ႏွုတ္ခမ္းေတြနဲ႕ ျပံဳးတက္ဖို႕ ေလ့က်င့္ရဦးမယ္.......္္

ေႏြးသြားရေအာင္ ..........

      မိုးေအးေနရင္ ေကာ္ဖီတခြက္ေသာက္သြားပါအံုးလား သူငယ္ခ်င္း ၊ ကုန္ေအာင္ေသာက္ေနာ္ ။ :P

ေျခဦးတည့္ရာ .. Vivo

Post ၾကီးၾကီးေတြ ေပးထားတာမွ အိုင္တင္အျပည့္ပဲ ... တေယာက္ဆို ရွိသမွ် အိတ္ေတြအကုန္ဆြဲထားေလရဲ႕ (ေအာ္ ..ဘ၀ ဘ၀)



ခန္႔ခန္႔ၾကီးေတြ ပါသလို ၊ အပြင့္ေတြလည္း ျမိဳင္ျမိဳင္ေပါ့



မုန္႔ေ၀မယ္ဆိုလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြနဲ႕ ေအာက္ကေနျပီး ၾကည့္ေနၾကလိုက္တာ





      ခံစားလို႔ေကာင္းတဲ့ ညပိုင္းအလွ၊ တျဖည္းျဖည္းနိမ့္ဆင္းလာတဲ့ deck အေပၚကေန လမ္းေလွ်ာက္ရတာ တမ်ိဳးေတာ့အဆန္းသား၊ ေရျပင္ကိုျဖတ္ျပီး တုိက္လာတဲ့ေလကလည္း လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔ ၊ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြက အိမ္ျပန္မယ္ဆိုျပီး ဂ်ီက်ေနေလရဲ႕၊ ထိုေန႔က မထင္မွတ္ပဲ အစီစဥ္ ျဖစ္သြားတယ၊္ ဒီလိုမ်ိဳး မသြားျဖစ္ၾကတာ အေတာ္ၾကာျပီးေပါ့၊ Palau Ubin ျပီးကတည္းကထင္ပါတယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္တခါ လူစံုျပီး ေပ်ာ္ခ်င္တဲ့ ၃၁ ဒီဇင္ဘာညကိုေတာ့ အားခဲထားေလရဲ႕ ၊ဒီေန႔ကေတာ့ ကစားမလား နားမလားေပါ့ ၊ တကယ္ေတာ့ ရိုက္လည္းရိုက္၊ နားလည္းနား၊ စားလည္းစားတယ္ ။ MMO ရဲ႕ Budget ေလးေတြလည္း လမကုန္မွီေျပာင္သြားေတာ့သလို ထိုအထဲတြင္ စစ္ကူေပးတဲ့သူလည္းရွိပါ၏ ၊ ဤသို႔ျဖင့္ ရိကာၡျပတ္ေတာက္မႈနွင့္ ၾကံဳသြားေသာ MMO မွာ အၾကံကုန္၍ ဂ႗ဳန္ဆားခ်က္ပါေတာ့သည္ ၊စဥ္းစားေနေသာ schedule မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္၏ ။ လစ္လပ္လွ်က္ ရွိေသာ ေနရာမ်ားအား invitation လုပ္နိုင္ပါသည္။ ဦးရာလူစနစ္ .............

26 Sun --> Lunch @ Chaung Chaung's Resident / Dinner @ Mg Mg's Resident
27 Mon --> Awaiting invitation
28 Tue -->Dinner @ BoPhyu's Resident
29 Wed -->Awaiting invitation (whole day)
30 Thu --> Dinner @ BoPhyu's (or) Pyaung Pyaung's Resident
31 Fri --> No more need invitation ( Budget will full again on the day )